دوستی های خیابانی، دوستی هایی زودگذر و واهی

 توجه به جنس مخالف و شناخت آن نيازي فطري و رواني است كه حد و مرز آن را فرهنگ ها و فضاي اجتماعي جامعه ترسيم مي كند. در كشورهاي اسلامي كه قوانين مدني و فرهنگ نهادينه شده در اذهان مردم بر پايه دستورات دين مبين اسلام است؛ از همان ابتداي سن بلوغ كه اولين نگاه ها و گرايش ها به سوي جنس مخالف كشيده مي شود، دستورالعمل هايي براي  تعامل سالم و عفيف ميان مردان و زنان نامحرم در خانواده و جامعه لحاظ شده است. دستور العمل هايي كه زن را در حجاب و مرد را با نگاهي عاري از شهوت به حضور در جامعه فرا مي خواند.
اما متأسفانه در فضاي كنوني جامعه ما كه فرهنگ هاي وارداتي در قالب تجدد و امروزي بودن، بسياري از بايد و نبايد ها را زيرپا گذاشته است؛ شاهد ناهنجاري هاي شديد ارتباطي و تعاملات خارج از عرف زنان و مردان در كوچه و خيابان و حتي بسياري از مراكز عمومي و تفريحي مانند پارك ها و سينما ها هستيم.
نوعي از تعاملات كه در نگاه برخي از كارشناسان زاييده ازدواج هاي ديرهنگام است!! از نظر برخي تهاجم فرهنگي و ترويج بي بندو باري از طريق رسانه اي غربي و بنگاهاي فرهنگي غرب است و برخي ديگر از دوگانگي رفتاري جوانان، داد سخن دارند. واقعيت اين است كه در تمام اين نظريه پردازي ها نشانه هايي از مرگ؛ شايد بهتر است بگوييم؛ قتل تدريجي فرهنگ متعالي ايراني – اسلامي كه در مبحث تعاملات اجتماعي با واژه هايي مانند حيا، عفت، هميت، كرامت انساني فضايي ايمن را مهيا كرده ؛‌ديده مي شود.